Writing, a way to express yourself.
Inspired by airbrush
Form, space and order
How art influences the way I photograph

 

Dit artikel is een reactie op een uitzending van Nieuwsuur van 25 Juli jl.
 

Twee dagen geleden was er een interview op Nieuwsuur met Chapin Fay, de Amerikaanse woordvoerder van Gaza Humanitarian Foundation. Het interview ging over de schietpartijen op hongerende Palestijnen die voornamelijk in het zuiden van Gaza hadden plaatsgevonden en nog steeds plaatsvinden.

Ik heb wat opmerkingen over de uitzending omdat aan kijkers alleen wordt uitgelegd wat er was gebeurd en in hoeverre de antwoorden van die Amerikaan overeenkomen met die gebeurtenissen.

Belangrijke achtergrondinformatie ontbrak, zoals een antwoord op de vraag: hoe is die organisatie ontstaan? De vraag wie de organisatie heeft opgericht is secundair. Je kan dingen niet op hun betrouwbaarheid toetsen als je niet weet hoe ze zijn ontstaan, laat staan wat hun herkomst is.

Laat ik eerst met een ander verhaal beginnen, omdat ze veel gemeen heeft met de activiteiten van GHF.

We moeten terug naar de maand november van 2023. Ik vond een aantal berichten en publicaties van de Cypriotische regering waarin zij kenbaar maakten dat zij vierkant achter de Israëliërs staan.

Een maand later vond ik berichten die verhalen over ontmoetingen tussen de Cypriotische regering en de Israëliërs. Het is tijdens deze ontmoetingen dat het idee van een "Gaza-corridor" werd bekokstoofd.

Echter, de Cyprioten brachten het idee naar buiten, eerst in Parijs en later in Brussel, alsof het idee van hen afkomstig was. Ik kwam tot de ontdekking dat de "corridor" een idee was van Israël Katz, die destijds de Israëlische minister van Buitenlandse Zaken was. De Israëliërs waren toen al op zoek naar een manier om de UNRWA uit te schakelen, omdat zij de controle over "hulpverlening" volledig in eigen hand wilden hebben.

In maart van 2024, dus nadat de Cyprioten "hun plan" aan de Europese Commissie hadden gepresenteerd, vonden twee merkwaardige gebeurtenissen plaats:

Op 7 maart kwam Biden naar buiten met de aankondiging om een pier voor de kust van Gaza te bouwen, terwijl Ursula von der Leyen een dag later met de mededeling kwam om een "corridor" te openen tussen Cyprus en Gaza.

Het was ronduit een complot om de UNRWA te omzeilen en vormde dit complot het begin van een smaadcampagne waarbij de VN-organisatie als een met Hamas werd bestempeld. Hiermee stimuleerden zowel Biden, Ursula von der Leyen als de Cyprioten de militarisering van humanitaire hulp, waarmee de toenmalige Israëlische minister Yoav Gallant in oktober 2023 begon.

Het verhaal over de notoire Gaza Humanitarian Foundation toont gelijkenis met het hierboven beschreven verhaal. En, ook hier moeten we even terug in de tijd.

Het begint allemaal op 24 september van 2024 toen de gepensioneerde Israëlische generaal, Giora Eiland op een militair forum een plan uit de doeken deed, dat later bekend zou worden als "sterf van de honger of geef je over". Dit plan, gericht op het noorden van Gaza, werd een week later stilletjes door Netanyahu geadopteerd en op 6 november geïmplementeerd.

"Sterf van de honger of geef je over" bleek een deflectie. Het was een gecamoufleerde term om de indruk te wekken dat ze gericht was op Hamas. In werkelijkheid was ze gericht op iedereen in het noorden van Gaza. Dit werd duidelijk toen ik naar de manier ging kijken waarop de Israëliërs deze strategie in de praktijk brachten. Ik vond de manier waarop men Jabalia met de grond gelijk ging maken heel veel lijken op de manier waarop de Israëliërs dat in 2006 deden toen zij Daliyah, een wijk in Beirut, bombardeerden.

De manier waarop de Israëliërs de Libanese wijk platgooiden werd sindsdien een militaire doctrine, de Daliyah-doctrine. Ze is niet alleen in het noorden van Gaza gebruikt. Zij hebben hiermee ook Rafah met de grond gelijk gemaakt. Deze methode is een oorlogsmisdaad omdat het neerkomt op bestaansvernietiging.

Het toepassen van de Daliyah-doctrine was duidelijk gericht op iedereen om hen te dwingen het gehele noorden te verlaten. De Palestijnen die daar waren weigerden omdat zij al vele malen van hot naar her werden opgejaagd. De Israëlische militaire leiding zag Giora Eiland's strategie in duigen vallen. Zij worden gedwongen om met een nieuw plan te komen om de Palestijnen alsnog uit het noorden te verdrijven.

COGAT kwam met een plan om zogenaamde hulppunten in het zuiden van Gaza en een hulppunt in het centrale deel van Gaza op te richten en tegelijkertijd alle hulptoevoer naar het noorden te blokkeren. De uitvoering moest zodanig plaatsvinden alsof ze deed voorkomen dat de Israëliërs er niets mee te maken hadden.

De Israëliërs benaderden de Amerikanen, die op hun beurt contact zochten met figuren die weliswaar een dubieuze achtergrond hebben. Deze figuren werden aan de Israëliërs voorgelegd waarop zij een keuze maakten.

Zo is Jake Wood, die later ontslag nam vanwege toenemende negatieve berichten over GHF, een voormalige sluipschutter in het Amerikaanse leger, en is zijn opvolger, Johnnie Moore, afkomstig uit de wereld van radicalen onder de christenen die vooral in Afrika opereren. Hij was ook betrokken bij de Trumpcampagne. Chapin Fay, die als "woordvoerder" van GHF optreedt, komt uit de wereld van mediastrategieën.

Er werd ook contact gezocht met Amerikaanse "beveiligingsbedrijven" gespecialiseerd in "crisisgebieden". Denk maar aan Blackwater in Irak. Echter, dit onderdeel van het plan is een militaire aangelegenheid. Je zou dus kunnen verwachten dat de Israëlische militaire leiding erbij betrokken zou worden.
In de context van de situatie in Gaza kozen medewerkers van Netanyahu achter de rug van de militairen twee onervaren beveiligingsbedrijven, Safe Reach Solutions (SRS) en UG Solutions. Beide bedrijven zijn ronduit gecamoufleerde paramilitaire organisaties.
GHF was oorspronkelijk opgezet als alternatief om de Palestijnen uit het noorden van Gaza te verdrijven.

Nu terug naar Chapin Fay, de GHF-woordvoerder met een media-achtergrond. Hij weet drommels goed hoe je het plaatje zodanig moet inkleuren om "geloofwaardig" te blijven. Echter, er zijn niet veel Nederlanders die weten hoe Israëliërs denken en waar zulk Amerikaans denken vandaan komt. 

De strategie van hun denken is simpel: leg gewoon alle schuld bij het slachtoffer. Hang een verhaal op waarin je alleen vertelt wat je voor jezelf bereikt hebt. Heb het vooral niet over dingen die je de Palestijnen hebt aangedaan. Overdrijf of haal dingen aan die nooit hebben bestaan, laat staan hebben plaatsgevonden. Als je dit allemaal beheerst, dan spreek je de (Israëlische) taal van hasbara en dat is wat Fay doet in Nieuwsuur.

Ik onderzoek alle Israëlische oorlogen in Gaza al meer dan 15 jaar. Nog nooit was een onderzoek zo uitgebreid als dat van de huidige oorlog, gewoon omdat ik elementen tegenkwam die ik niet in eerdere Gaza-oorlogen had gezien.