Writing, a way to express yourself.
Inspired by airbrush
Form, space and order
How art influences the way I photograph

Gisteren liet een in New York gevestigde organisatie weten dat Netanyahu "niet welkom" is om zijn toespraak te houden op de Algemene Vergadering van de VN.

De organisatie 'New Jewish Narrative' stelt dat ze protesteert omdat Netanyahu waarschuwingen voorafgaand aan 7 oktober negeerde en Israël kwetsbaar achterliet voor de aanval van Hamas.

Dat klopt, maar het is slechts de helft van het verhaal. Het is niet wat tot de verwoesting van Gaza heeft geleid. Zijn beleid wordt gekenmerkt door twee aspecten: zelfbehoud en het benutten van kansen. Hoe zit dat precies?

Tijdens zijn genocidale oorlog in Gaza is het me opgevallen – vooral op sociale media en in westerse media – dat de meeste mensen blijven spreken over "7 oktober". Niemand van hen beseft dat perceptie voortkomt uit een Israëlische denkwijze: het slachtoffer altijd de schuld geven. Daarmee laten ze zien dat ze niets van het onderwerp afweten, behalve het idee dat Hamas de oorlog is begonnen.

De dieperliggende oorzaak van de oorlog – ik kan het eigenlijk geen oorlog noemen, maar eerder een brute, totale vernietiging – ligt echter in een schandaal dat in 2017 aan het licht kwam.

Destijds berichtten Israëlische media over steekpenningen die Netanyahu naar verluidt aan bepaalde kranten had betaald om zijn imago op te poetsen.

Er werd een onderzoek ingesteld naar deze steekpenningen. In 2019 leidde het onderzoek tot de ontdekking van twee corruptiezaken. Een daarvan is de 'Dolphin-affaire'. Deze betrof de bouw en levering van zes Duitse onderzeeërs, die stuk voor stuk bewapend konden worden met kernwapens. Israël beschikt al sinds 1967 over kernwapens.

Als een Israëlische politicus ervan wordt verdacht steekpenningen te hebben betaald, aangenomen of zich schuldig te hebben gemaakt aan corruptie, loopt hij het risico uit het Israëlische politieke proces te worden geweerd en een gevangenisstraf te krijgen. Beide hangen boven diens hoofd.

In november 2023 stuitte ik op een selfievideo van een Amerikaan die diende in de Israëlische bezettingsmacht. Hij zei: "Ze hebben het allemaal laten gebeuren." Ik vroeg me af wat hij daarmee bedoelde. Een maand later kreeg ik het antwoord via *The New York Times*:

Netanyahu wist al minstens een jaar dat Hamas iets aan het beramen was. De link met de eerder genoemde schandalen was snel gelegd. Toen werd me duidelijk dat Netanyahu '7 oktober' gebruikte om zichzelf en zijn gezin te beschermen. Zijn vrouw en zoon worden immers ook verdacht.

De Israëlische (oorlogs-)politiek kent een lange geschiedenis van het misbruiken en exploiteren van situaties die zij zelf creëert. Dat is hier het geval.

Het begon allemaal met David Ben-Gurion, die tegenover de Amerikaanse president John F. Kennedy het Israëlische geheime nucleaire wapenproductieprogramma verdedigde door te beweren dat het programma bedoeld is om een tweede Holocaust te voorkomen.

Rest mij nog te melden dat ik het protest in New York tegen Netanyahu's komst egoïstisch vind, omdat men alleen sprak over de Israeliërs. Zij verloren 1149 mensen terwijl de Israëlische bezettingsmacht tot nog toe 73.922 Palestijnen heeft vermoord.