Op 29 oktober 2026 meldden The Washington Post en The New York Times dat JD Vance een brief had gestuurd naar Mohsen Rezaei, secretaris van de Iraanse Hoge Nationale Veiligheidsraad, om de vredesbesprekingen te hervatten te midden van de aanhoudende oorlog met Iran.
The Wall Street Journal was de eerste die berichtte over het vermeende contact, gebaseerd op informatie van Amerikaanse functionarissen en mensen die bekend waren met de zaak. Ook The New York Times berichtte over de brief, gebaseerd op informatie van een hoge Amerikaanse functionaris en een Iraanse functionaris die bekend was met de communicatie.
Wat werd er precies gemeld?
Volgens The Wall Street Journal was Vance's brief aan Mohsen Rezaei, secretaris van de Iraanse Hoge Nationale Veiligheidsraad, bedoeld om te testen of Teheran en Washington voldoende gemeenschappelijke grond konden vinden om Trump ervan te weerhouden een korte, intense aanval op Iran in de komende weken te bevelen. De brief en de daaropvolgende gesprekken tussen Amerikaanse en Iraanse functionarissen bevatten geen concrete vredesvoorwaarden, maar richtten zich in plaats daarvan op een mogelijk kader voor onderhandelingen, aldus The Wall Street Journal.
De Times meldde dat de brief vorige week via Qatarese bemiddelaars was verzonden en afgelopen zondag was bezorgd. Daarin riep Vance op tot directe gesprekken, bood hij aan de Amerikaanse delegatie te leiden en stelde hij voor om het Iraanse nucleaire programma vanaf het begin ter tafel te brengen.
Een Iraanse functionaris vertelde de New York Times dat de Iraanse leiders het voorstel positief hadden ontvangen en dat Rezaei naar verwachting donderdag formeel zou reageren. Beide functionarissen zeiden dat de gesprekken al volgende week in Qatar of Turkije zouden kunnen beginnen.
Afzonderlijk meldde persbureau Reuters dat Qatarese bemiddelaars Iran een nieuw conceptakkoord hadden voorgelegd om de oorlog te beëindigen. Een hoge Iraanse functionaris zou het plan echter hebben afgewezen als "onaanvaardbare ideeën en geen aanbod".
De brief maakte deel uit van de onderhandelingen, maar bevatte geen concrete voorwaarden. De Iraanse minister van Buitenlandse Zaken, Abbas Araghchi, zei dat Teheran "in nauw en constant contact" blijft met de bemiddelaars over het zeven-dagenplan om de Straat van Hormuz te heropenen.
Wat houdt dat Iraanse plan precies in?
- Iran kondigde het voorstel in september aan tijdens de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties.
- Het roept de VS op om, binnen een versneld tijdsbestek, de acties uit te voeren in overeenstemming met het inmiddels mislukte Memorandum van Overeenstemming (MoU) van 17 juni. Deze acties omvatten de vrijgave van 12 miljard dollar aan bevroren Iraanse tegoeden, het opheffen van sancties op Iraanse olie en het beëindigen van de zeeblokkade van Iraanse havens.
- Araghchi zei destijds dat de VS hun verplichtingen binnen vier of vijf dagen moesten nakomen. Hij zei dat de Straat van Hormuz dan heropend kon worden en dat de onderhandelingen over een "definitieve overeenkomst", inclusief het nucleaire programma van Teheran, op de zevende dag konden beginnen.
- Trump heeft het plan publiekelijk afgewezen en volgens mediaberichten gaat het belangrijkste meningsverschil over de volgorde van de stappen.
- Iran staat erop dat de VS hun eerdere toezeggingen nakomen voordat bredere onderhandelingen beginnen, terwijl Washington wil dat het nucleaire programma van Teheran vanaf het begin wordt aangepakt.
Trump ontkende dat hij vicepresident JD Vance opdracht had gegeven om met Iran te praten over het starten van vredesonderhandelingen. Hij zei dat het om medische benodigdheden ging. "Nee. Iran heeft medische goederen nodig. Het gaat erom dat ze benodigdheden krijgen om mensen te helpen die ziek zijn," vertelde hij journalisten op Joint Base Andrews toen hem werd gevraagd of hij Vance opdracht had gegeven om vredesbesprekingen te starten.
Je hebt wellicht kunnen gelezen dat JD Vance had aangeboden de Amerikaanse delegatie zullen te leiden.
Welnu, de Amerikanen, inclusief Vance zelf, hebben al eerder laten zien hoe zij "leiden". Het systematisch en willekeurig interpreteren van het Memorandum van Overeenstemming was duidelijk bedoeld om die overeenstemming om zeep te brengen. Dat is de Amerikanen (en de Israeliërs) gelukt. Mijn persoonlijke mening is dat Jared Kushner en Netanyahu hierachter zitten.
Immers, Netanyahu was al dertig jaar bezig met het zoeken naar manieren om zowel het Iraanse nucleaire programma te vernietigen als het Iraanse regime omver te werpen. Kushner heeft ook persoonlijke banden met de Netanyahufamilie. Hij en Netanyahu zijn ook de makers van het Abraham-Akkoord.
Trump's Arbitraire Sanctiebeleid
Trump beweert dat hij Vance opdroeg schriftelijk toenadering met Iran te zoeken voor het verzenden van medische hulpgoederen. "Dat is wat Iran nodig heeft", zo stelde Trump.
Echter, Trump geeft zichzelf bloot: toestemming geven om medische goederen te zenden geeft aan dat die hulp ook wordt geblokkeerd als onderdeel van een algehele blokkade tegen Iran. Dit is een oorlogsmisdaad omdat Trump de Iraanse bevolking raakt.
Volgens het internationaal humanitair recht (IHR), met name de Verdragen van Genève en hun Aanvullende Protocollen, is het volledig blokkeren van alle hulpgoederen voor de burgerbevolking tijdens een gewapend conflict een ernstige schending van het oorlogsrecht.
Oorlogvoerende partijen zijn verplicht om de snelle en ongehinderde doorgang van humanitaire hulp toe te staan en te faciliteren voor burgers die in nood verkeren. Dit geldt voor essentiële levensbehoeften zoals voedsel, water, medische voorraden, kleding en onderdak.
Een blokkade op alle fronten tegen Iran is bedoeld om Iran op brute wijze te dwingen zich te conformeren aan Trump's eisen. Als dit ook het blokkeren van voedselimport inhoudt, dan heeft Trump gekozen om dat te blokkeren. Kiezen op een slechte of destructieve manier is te onschrijven als opzet.
Het op voorhand weten dat een arbitraire sanctiebeleid, tijdens een zelfveroorzaakte oorlog, ook burgers van de aangevallen partij raakt is onderworpen aan het volgende:
Het opzettelijk creëren van een situatie die het risico draagt dat ze tot ernstige tekorten zullen leiden -de opzettelijkheid wordt dan gezien als een methode van oorlogvoering en is absoluut verboden. Dit verbod is vastgelegd in Artikel 54 van het Eerste Aanvullende Protocol en Artikel 14 van het Tweede Aanvullende Protocol bij de Verdragen van Genève. Het opzettelijk blokkeren van hulpgoederen die noodzakelijk zijn voor het overleven van de bevolking valt onder dit verbod.
|
|
On October 29, 2026, The Washington Post and The New York Times reported that JD Vance had sent a letter to Mohsen Rezaei, secretary of Iran’s Supreme National Security Council, proposing the resumption of peace talks amid the ongoing war with Iran.
The Wall Street Journal was the first to report on the alleged contact, citing information from U.S. officials and individuals familiar with the matter. The New York Times also reported on the letter, based on information from a senior U.S. official and an Iranian official familiar with the communication.
What exactly was reported?
According to The Wall Street Journal, Vance’s letter to Mohsen Rezaei, secretary of Iran’s Supreme National Security Council, was intended to gauge whether Tehran and Washington could find enough common ground to dissuade Trump from ordering a brief, intense strike against Iran in the coming weeks. The letter and subsequent discussions between U.S. and Iranian officials did not contain concrete peace terms; instead, they focused on a potential framework for negotiations, The Wall Street Journal reported.
The Times reported that the letter was sent via Qatari intermediaries last week and delivered this past Sunday. In it, Vance called for direct talks, offered to lead the U.S. delegation, and proposed that the Iranian nuclear program be placed on the table from the outset.
An Iranian official told The New York Times that Iranian leaders had received the proposal positively and that Rezaei was expected to provide a formal response on Thursday. Both officials indicated that the talks could begin as early as next week, in either Qatar or Turkey. Separately, the news agency Reuters reported that Qatari mediators had presented Iran with a new draft agreement aimed at ending the war. However, a senior Iranian official reportedly rejected the plan, describing it as containing "unacceptable ideas" rather than constituting a formal offer.
The letter was part of the ongoing negotiations but did not contain any concrete terms. Iranian Foreign Minister Abbas Araghchi stated that Tehran remains "in close and constant contact" with the mediators regarding a seven-day plan to reopen the Strait of Hormuz.
What exactly does this Iranian plan entail?
-
Iran announced the proposal in September during the United Nations General Assembly.
-
It calls on the U.S. to—within an accelerated timeframe—carry out actions in line with the now-defunct Memorandum of Understanding (MoU) of June 17. These actions include the release of $12 billion in frozen Iranian assets, the lifting of sanctions on Iranian oil, and the end of the naval blockade of Iranian ports.
-
At the time, Araghchi stated that the U.S. would need to fulfill its obligations within four or five days. He indicated that the Strait of Hormuz could then be reopened, and that negotiations on a "final agreement"—covering issues such as Tehran’s nuclear program—could commence on the seventh day.
-
Trump has publicly rejected the plan, and according to media reports, the primary point of contention concerns the sequence of these steps.
-
Iran insists that the U.S. must honor its prior commitments before broader negotiations can begin, whereas Washington wants Tehran’s nuclear program to be addressed from the outset.
Trump denied having instructed Vice President JD Vance to speak with Iran about initiating peace negotiations. He stated that the matter concerned medical supplies. "No. Iran needs medical goods. It’s about them receiving supplies to help people who are ill," he told reporters at Joint Base Andrews when asked whether he had tasked Vance with starting peace talks.
You may have read that JD Vance had offered to lead the American delegation.
Well, the Americans—Vance included—have previously demonstrated how they "lead." Their systematic and arbitrary interpretation of the Memorandum of Understanding was clearly intended to dismantle that agreement. In this, the Americans (and the Israelis) succeeded. It is my personal view that Jared Kushner and Netanyahu are behind this.
After all, for thirty years, Netanyahu has been seeking ways to both destroy Iran’s nuclear program and topple the Iranian regime. Kushner also has personal ties to the Netanyahu family; he and Netanyahu were the architects of the Abraham Accords.
Trump’s Arbitrary Sanctions Policy
Trump claims that he instructed Vance to reach out to Iran in writing regarding the delivery of medical supplies. "That is what Iran needs," Trump stated.
However, in doing so, Trump reveals something significant: the very fact that he had to grant permission for medical supplies to be sent indicates that such aid is otherwise blocked as part of a comprehensive blockade against Iran. This constitutes a war crime, as it directly harms the Iranian population.
Under international humanitarian law (IHL)—specifically the Geneva Conventions and their Additional Protocols—the total blockade of all relief supplies intended for the civilian population during an armed conflict is a grave violation of the laws of war.
Parties to a conflict are obligated to permit and facilitate the rapid and unimpeded passage of humanitarian aid for civilians in need. This applies to essential necessities, including food, water, medical supplies, clothing, and shelter.
A total blockade against Iran is intended to brutally coerce the country into complying with Trump’s demands. If this includes the blocking of food imports, then Trump has made a deliberate choice to do so. Making such a harmful or destructive choice can be classified as intent.
Knowing in advance that an arbitrary sanctions policy—implemented during a self-inflicted war—will also affect the civilians of the targeted party carries the following implication:
The intentional creation of a situation that risks leading to severe shortages—where such intent is employed as a method of warfare—is strictly prohibited. This prohibition is set out in Article 54 of Additional Protocol I and Article 14 of Additional Protocol II to the Geneva Conventions. The intentional blocking of relief supplies essential for the survival of the population falls under this prohibition.
|
